نهمین جشنواره فرهنگ و اقوام ایران زمین در استان گلستان

b-inteligent-transitions-in-ux-design

  |     |   0دیدگاه

گزارش آزاد از دومین روز دهمین جشنواره بین المللی فرهنگ اقوام گرگان دیماه95

دومین روز ازدهمین جشنواره بین المللی فرهنگ اقوام در حالی آغاز شد که دقایقی قبل از زمان وعده داده شده برای آغاز، جمعی از مردم پشت درهای نمایشگاه بین‌المللی استان به انتظار ایستاده بودند.

این حضور گسترده تا پایان شب نیز ادامه داشت و خانواده‌های بسیاری تلاش کردند تا ضیافت هنر و زیبایی اقوام کشورمان را از دست ندهند.

برای تهیه این گزارش تصمیم می‌گیرم تا بیشتر به محوطه بیرونی نمایشگاه بپردازم. جایی که هوای سرد در برابر حضور گرم مردم حرفی برای گفتن ندارد و بسیاری برای دیدن هنرنمایی اقوام آمده‌اند.

علاوه بر غرفه‌های داخل سالن جشنواره که به آن‌ها نیز می‌پردازم آنچه بیش از پیش حاضران را به خود جذب می‌کند اجرای زنده موسیقی و آواز محلی اقوام مختلف در محوطه بیرونی نمایشگاه بین المللی استان است. در برخی غرفه‌ها گروه‌هایی از مردان لباس محلی به تن کرده و به نواختن ساز و نوای سنتی قوم خود می پرداختند.

مردان قوم سیستان و بلوچستان اولین موسیقی و آواز  را در محوطه انجام می‌دهند. آن هم همنوا با موسیقی زنده قومشان که بسیاری را مجدوب خود کرده است.

ترکمن‌ هایی از روستای گچه‌سوی بالا در بخش مرکزی شهرستان کلاله و در مجاورت زیارتگاه زیبای خالدنبی هم به جشنواره آمده‌اند.

این سومین سالی است که آن‌ها در جشنواره حضور دارند. این مردان ترکمن موسیقی و آوازی را با لباس‌های محلی به رنگ بنفش و کلاههای بزرگ پشمی انجام می‌دهند و مردم هم در حالی که به دور این گروه حلقه زده‌اند از اجرای آنها لذت می‌برند. برخی افراد هم سعی دارند با ثبت فیلم و عکس با تلفن همراه هنرنمایی آن‌ها را برای خود به یادگار داشته باشند. این گروه ترکمن موسیقی و آواز محلی خود را در مقابل 2 آقاج‌قی (خانه‌ای چوبی که در فارسی به آلاچیق معروف است) انجام و داخل آلاچیق ها نیز بانوان ترکمن با دستان هنرمندشان پشم ریسی و مراحل آماده‌سازی نخ را به شکل زنده نشان بازدیدکنندگان می‌دهند. البته این بانوان توانمند ترکمن غذاهای سنتی و صنایع دستی قوم خود را نیز به نمایش گذاشته‌اند.

غرفه بسیار زیبای شهرستان رامیان با سازه چوبی جالب توجهی که در سمت چپ محوطه قرار دارد نیز مردان خود را به میدان فرستاده است. آن‌ها هم مانند دیگر گروه‌ها طبل و دهل می نوازند. این غرفه بزرگ که اولین سال حضور در جشنواره را تجربه می‌کند حال و هوای خاصی دارد. بانوان فندرسکی با لباس، دامن و روسری محلی زیبای خود سمنو، حلوای برنجی، انواع کیک، آش، رب انار و گوجه، مربای توت فرنگی و شربت را به بازدید کنندگان عرضه می‌کنند.

کمی آن طرف‌ تر نیز محوطه ای باعنوان غرفه دشت لاله‌زار یانه‌سر دیده می‌شود. منطقه‌ای ییلاقی در استان مازندران و در مسیر جاده دامغان که اهالی آن عسل، زعفران و گل زعفران، عرقیات گیاهی، کاچی و حلوا را برای فروش به نمایش گذاشته‌اند. اما آنچه که افراد بسیاری را به این غرفه آورده، مردی است که با نواختن سه تار و اجرای آواز محلی خاصی، شادی مضاعف ایجاد کرده و مردم نیز با وی همراهی می‌کنند.

رد پای شهرستان مینودشت هم در جشنواره بین المللی اقوام هست. با حضور در غرفه این شهرستان به راحتی می‌شود به بخشی از فرهنگ غنی این خطه از دیارمان پی‌برد. در غرفه بزرگ شهرستان مینودشت بانوانی با لباس‌های محلی حضور دارند و در حال فعالیت هستند. این بانوان که از روستاهای این شهرستان آمده‌اند انواع رب، مربا، غذاهای محلی، صنایع دستی متنوع و داروهای گیاهی را به نمایش عموم گذاشته‌اند. البته در ورودی غرفه نیز بانویی با دستگاهی مخصوص مراحل پارچه بافی را به مردم نشان می‌دهد که بسیار جالب توجه است.

محوطه بیرونی جشنواره بین‌المللی اقوام در شبی سرد هر لحظه میزبان گروه های مختلف موسیقی  و آواز است که در این میان اجرای سنتی دوچوبه گروه مقامی آوای بلوچ، رقص سنتی گروه سیستانی‌های مقیم گرگان و راه رفتن با چوب‌های بلند گروه توران‌فارس بخش رامیان بسیار مورد توجه حاضرین قرار می‌گیرد. 3 شب دیگر بیشتر به پایان این ضیافت باقی نمانده است و هر شب همین داستان زیبا در جشنواره خوانده می‌شود. در شب‌های بعد از چند و چون غرفه‌های صنایع دستی بیشتر می‌نویسیم.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

0 دیدگاه

هیچ دیدگاه برای این مطلب به ثبت نرسیده است

ارسال دیدگاه